:: پلکان ::

جداناشدنی؛ اخمو و بشاش

askary — Sat, 10 Oct 2009 03:09:18 GMT

تنبل خان!

askary — Tue, 06 Oct 2009 05:39:40 GMT

برای مشکاتیان

askary — Thu, 01 Oct 2009 05:42:52 GMT

روزنامه اعتماد به یاد پرویز مشکاتیان نوشته هایی را از شفیعی کدکنی، صادق طباطبایی، احمد مسجدجامعی و... منتشر کرده است. این یادنامه را از اینجا بخوانید

وزارت هنرمندان مرده!

askary — Mon, 28 Sep 2009 05:52:42 GMT

در مراسم تشییع پیکر پرویز مشکاتیان، اتفاقی رخ داد که تا به امروز سابقهای نداشته است یا لااقل میتوان گفت که من نشنیده بودم: سخنرانی معاون وزیر ارشاد و به عبارتی، نماینده دولت، با هوکردن و دستزدنهای متوالی افراد حاضر در مراسم روبرو شد و علیرغم اینکه از آنها خواسته شد تا به احترام نجابت پرویز مشکاتیان سکوت کنند، اما آنها به حرف میزبان خود گوش نداده و به حرکت خود ادامه دادند.

واقعیت این است که دافعه میان هنرمندان ایرانی و سیاستمردان به سابقه سیاستورزی در دنیای مدرن است؛ یعنی از همان زمان که دولت متولی بخش فرهنگ شد؛ فرهنگ باید از فیلتر دولت رد میشد. از همان روز، فرهنگیان ما سعی کردند از دنیای سیاست و سیاستمداران دوری کنند و برعکس کشوری مانند آمریکا که هنرمندان با افتخار سیاستهای دولت را نقد یا تحسین میکنند، در ایران، هنرمندان کمتر در عرصه سیاست حاضر شدند.

اما، در این میان، دولت احمدینژاد داستان دیگری دارد؛ تقریبا در هیچ عرصهای از عرصههای هنری، هنرمند سرشناسی نمییابید که از سیاستهای هنری آقای احمدینژاد و مدیران فرهنگیاش دفاع کند، چراکه اصولا آنها اعتقادی به کار هنری ندارند؛ نگاهی به هنرمندانی که در برنامهها و مهمانیهای هنری احمدینژاد حاضر میشوند، به خوبی بیانگر این مساله است: در بهترین حالت میتوان از جهانبخش سلطانی و فرجالله سلحشور و مسعود دهنمکی نام برد.

قصه پتجشنبه معاون آقای وزیر هم از همینجا نشات میگیرد. واقعیت این است که اگر پرویز مشکاتیان در همان ظهر پنجشنبه زنده بود، محبوب همان آقای معاون نبود که هیچ، مغضوب او هم بود. واقعیت این است که گذشتگان این جماعت حاکم در دولت قبلی کاری برای مشکاتیان و رفقایش نکردند و اینها هم بنا ندارند کاری کنند. واقعیت این است که نه مشکاتیان در میان آن جماعت جایگاهی دارد و نه آن جماعت دولتی در میان دوستداران پرویز مشکاتیان. حضور معاون وزیر احمدینژاد در میان جماعت ساززن و خواننده و انتظار احترام از آنها مانند این است که خاتمی ناگهان به یکی از جلسات انصار حزبالله وارد شود و انتظار مهماننوازی داشته باشد؛ به همان اندازه که این انتظاردر یک مدینه فاضله بیجا نیست، در جامعه ما بیجا است.

»پرویز مشکاتیان» آنقدر نام بزرگی است که انتظار حضور وزیر در مراسم تشییعش کمترین انتظار است؛ همینکه معاون وزیر به جای او میآید نشان میدهد که آقای وزیر هنوز نمیداند که قرار است برای کهها سیاستگذاری کند و این یعنی که میان این دو طایفه فاصلهها هست، همان که نشانهاش را پنجشنبه دیدیم. وزارت ارشاد تنها برای هنرمندی ارزش قائل است که مرده باشد.

غلط اندر غلط!

askary — Wed, 23 Sep 2009 12:24:18 GMT

به این پلاکارد نگاه کنید:

به ترجمه این پلاکارد هم نگاه کنید:

«ولایت فقیه، رمز پیروزی» حزب موتلفه اسلامی

«Province of Jurist, The secret of victory» Islamic Motalefeh Party

در این ترجمه، چند اشکال جزئی و چند اشکال فاجعه وجود دارد:

1-اولین و بدترین اشکال ترجمه در ترجمه کلمه «ولایت» است. مسلما «ولایت» در اینجا به معنی سرپرستی است و سرپرستی قطعا به معنی Povince نیست. Province به معنی استان یا ایالت است. مترجم در اینجا «ولایت» به معنی سرپرستی را با «ولایت» به معنی استان و... (که سالها است منسوخ شده است) اشتباه گرفته است.

2-اشکال دوم در ترجمه «فقیه» است. ترجمه فقیه را من نمی‌دانم، ولی هر چه هست، Jurist نمی‌شود. Jurist به معنی حقوق‌دان می‌شود. Jurist از Jury گرفته می‌شود که به معنی هیات‌منصفه دادگاه است.

3-اشکال سوم در ترجمه «رمز» است. «رمز» در فارسی به دو معنی متضاد استفاده می‌شود: «قفل» و «کلید». وقتی شما روی چیزی رمز بگذارید، انگار قفل گذاشته‌اید (به عبارتی آن را غیرقابل‌دسترسی کرده‌اید) و وقتی شما رمز چیزی را بدانید، انگار کلید آن را دارید (به عبارتی وقتی رمز را دارید به آن رسیده‌اید). «رمز» در این عبارت به معنی کلید است، یعنی با وجود «ولایت فقیه» به پیروزی می‌رسید. اما، مترجم «رمز» را با معنی «قفل» ترجمه کرده‌ است. کلمه secret به معنی رازی است که شما باید آن را حل کنید، یعنی چیزی که هنوز حل نشده است. پس، «the secret of victory» به معنی این است که شما روی پیروزی قفل گذاشته‌اید. مترجم می توانست از کلمه key استفاده کند.

4-اشکال چهارم در «حزب موتلفه اسلامی» است. اصولا در ترجمه، نباید نام‌ها را ترجمه کرد و در صورت ترجمه باید تمام قسمت‌ها ترجمه شود. ترجمه Islamic Motalefe مانند این است که جمهوری اسلامی را «Islamic Jomhouri» ترجمه کنیم. من معنی انگلیسی «موتلفه» را نمی‌دانم، ولی می‌توانستند به صورت «Motalefe-Eslami Party» ترجمه کنند

عکس ها: فارس و فارس

بر آستان جانان!

askary — Tue, 22 Sep 2009 05:59:19 GMT

پرویز مشکاتیان درگذشت

عکس: وب سایت شخصی پرویز مشکاتیان

انسان محکوم به آزادی است

askary — Mon, 21 Sep 2009 08:46:37 GMT

دوگانه ها

askary — Mon, 14 Sep 2009 09:12:18 GMT

1984 جورج اورول را به تحریک علی خواندم؛ (کتاب را از اینجا دانلود کنید) قصه ای از یک جامعه خیالی که البته تاریخ نشان داده که می تواند واقعی هم باشد و چه بسا واقعیت های تلخ تری هم در آینده رخ دهد. فارغ از تمام ویژگی های این فضا، اصلی در میان اعضای حزب حاکم وجود دارد به نام «دوگانه باوری». دوگانه باوری به این معنی است که شما در یک آن دو رویداد متناقض و حتی متضاد را می بینید و باور می کنید. دوگانه باوری یعنی اینکه:
-تلویزیون مملکت (احتمالا ملی) در سالگرد وفات آیت الله طالقانی سخنرانی او را مدام پخش می کند، اما خانواده او حق برگزاری مراسم سالگردش را ندارند
-تلویزیون مملکت در همین روزها، سخنان آیت الله بهشتی را پخش می کند، اما همان روز پسرش را به جرم رفاقت با موسوی بازداشت می کنند
-کشور ما دموکرات ترین کشور دنیا است، اما در آن کسی حق اعتراض ندارد
-روزنامه های ما آزادترین رسانه های دنیا هستند، اما حق چاپ مطلبی از کروبی و موسوی ندارند
-ابطحی از درون زندان دامین جدید برای وبلگش می خرد، آن را آپدیت می کند و شرح روزهای خوش زندان می دهد، اما من آزاد جرات نوشتن ندارم
-همان ابطحی تصویری از سلولش در اوین نشان می دهد که من حسرت آن زندان عین بهشت را می خورم
-از نظر آقای احمدی نژاد، سالم ترین انتخابات پس از انقلاب را محصولی اجرا کرد، اما همین آقا دیگر نباید وزیر کشور باشد

و این یعنی ما هم لابد دوگانه ها را باور داریم

تفنگت را زمین بگذار!

askary — Sat, 05 Sep 2009 06:54:18 GMT

اگر جان را خدا داده است، چرا باید تو بستانی....

تصنیف جدید شجریان با عنوان زبان آتش را از وبلاگ شجریانی ها دانلود کنید

شعر (فریدون مشیری):

تفنگت را زمین بگذار
که من بیزارم از دیدار این خونبار ناهنجار
تفنگ دست تو یعنی زبان آتش و آهن
من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان‌کن
ندارم جز زبان دل، دلی لبریز از مهر تو،
تو ای با دوستی دشمن!
زبان آتش و آهن
زبان خشم و خونریزی ست
زبان قهر چنگیزی ست
بیا، بنشین، بگو، بشنو سخن شاید
فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید
برادر گر که می‌خوانی مرا،
بنشین برادر وار

تفنگت را زمین بگذار،
تفنگت را زمین بگذار تا از جسم تو
این دیو انسان‌کُش برون آید.
تو از آیین انسانی چه می‌دانی؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا باید تو بستانی؟
چرا باید که با یک لحظه، غفلت،
این برادر را
به خاک و خون بغلطانی؟
گرفتم در همه
احوال حق‌گویی و حق‌جویی...
و حق با توست
ولی حق را ــ برادر جان ــ
به‌زور این زبان نافهم آتش‌بار
نباید جست...
اگر این بار شد وجدان خواب
آلوده‌ات بیدار

تفنگت را زمین بگذار...

بازی با آمار

askary — Thu, 03 Sep 2009 05:26:18 GMT

آمار موسوي، کروبي و رضايي در مورد بيکاري درست بود

ديروز پرونده عبدالرضا شيخ الاسلامي روي ميز نماينده ها آمد. صلاح ديده شد مسوول دفتر احمدي نژاد وزارت کاريابي جوانان را در دست بگيرد. اما وقتي نماينده ها داشتند «وعده نامه» وزير پيشنهادي را مطالعه مي کردند به يک کشف بزرگ رسيدند. در برنامه شيخ الاسلامي آماري آمده بود که مي گفت ميرحسين موسوي، مهدي کروبي و محسن رضايي در مورد آمار بيکاري درست مي گفتند و اين محمود احمدي نژاد بوده که نمودارهاي بيکاري را جلوي رسانه ملي برخلاف واقعيت نشان مي داده؛ عبدالرضا شيخ الاسلامي حواسش نبود و در برنامه کاري اش آماري از بيکاري آورد که شبيه آمارهايي بود که رقباي احمدي نژاد در زمان مناظره ها ارائه داده بودند. احمدي نژاد مي گفت بيکاري را در اين چهار سال خيلي کاهش داده اما وزير پيشنهادي کارش که از قضا پيش از اين مسوول دفترش بوده و انتظار نمي رفت چنين کند، تمام صحبت هاي رئيس کابينه اش را زير سوال برد؛

باقی را از اینجا بخوانید: روزنامه اعتماد